കായികരംഗത്തിന് ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ ഏറെ പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നതായാണ്
കണ്ടുവരുന്നത്.
പ്രാധാന്യംനല്കുക എന്നുവെച്ചാല്‍ ,ഈ രംഗത്തേക്ക് ഒട്ടേറെ പണം നീക്കിവെക്കുന്നു എന്ന്
അര്‍ഥമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പുരോഗതിക്കടിസ്ഥാനം ‘ആരോഗ്യമുള്ള ജനതയാണ് ‘ എന്നത് ഒരു
യാഥാര്‍ഥ്യമാണല്ലോ.
ആരോഗ്യമുള്ള ജനതയെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നതില്‍ കായികരംഗം മുഖ്യപങ്കുവഹിക്കുന്നു എന്ന
വിശ്വാസമാണോ,ഭരണാധികാരികളുടെ കായികരംഗതാല്പര്യത്തിനു കാരണം?
ഏതായാലും കായികരംഗത്തെമത്സര‌ഇനങ്ങളുടെ വിജയനിലവാരത്തിന് ഒരു പരിധി നിശ്ചയിക്കേണ്ട അവസ്ഥ സംജാതമായിട്ടുണ്ടെന്ന്സമകാലീനപ്രവണതകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മത്സര‌ഇനങ്ങളില്‍ വിജയിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഏതുതരത്തിലുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ അവലംബിക്കുവാനും ഒരു കൂട്ടര്‍ തയ്യാറാകുന്നു.
എതിരാളികളെ മത്സരരംഗത്തെത്തിക്കാതെ തഴയുന്നതിനുള്ള പദ്ധതികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നതുമുതല്‍ ‘ഭാവിയില്‍ മാരകമായ ഫലങ്ങള്‍ ഉളവാക്കാവുന്ന
ഉത്തേജക ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വരെ ‘ കാര്യങ്ങള്‍‘ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു.
എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ ഹീനമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ അവലംബിക്കുന്നത്? മത്സരരംഗത്ത് ഒന്നാംസ്ഥാനവും റെക്കോഡുകളും സ്ഥാപിക്കുന്നതുവഴിയുള്ള പ്രശസ്തി ,പണം തുടങ്ങിയ നേട്ടങ്ങളാണ് കായികതാരങ്ങളെ തത്ത്വദീക്ഷയില്ലാത്ത മാര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുനയിക്കുന്നത്.
കായികരംഗത്ത് ഉത്തേജക ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം ഏറിവരുന്നു എന്ന്
പലപഠനങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഈ പ്രവണത ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന്പലശൈലികളും ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
മത്സരത്തിനുശേഷമുള്ള ശാരീരിക പരിശോധനകളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള
ഔഷധങ്ങള്‍വരെ ഇപ്പോള്‍ നിലവിലുണ്ട് .
അതിനാല്‍ ശാരീരികശേഷികള്‍ക്കുപകരം ഉത്തേജകങ്ങള്‍തമ്മിലുള്ള
മത്സരമാണോ ഇവിടെ നടക്കുന്നതെന്ന് സംശയിക്കേണ്ട അവസ്ഥ ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നു.
അമിതമായ ശാരീരികശക്തി ഉത്തേജക ഔഷധങ്ങള്‍ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നുവെത്രെ!
ഇവയുടെ ഉപയോഗമൂലം ‘ഹോര്‍മോണുകളുടെ ‘ ഉല്പാദനത്തിലെ സന്തുലിതാവസ്ഥക്ക് ഭംഗം സംഭവിക്കുന്നു.
തന്മൂലം അമിത ശാരീരികവളര്‍ച്ചയും അതുവഴി അമിത ശാരീരികശക്തിയും കൈവരുന്നു.
പക്ഷെ ,ഈ ഔഷധങ്ങള്‍ മസ്തിഷ്ക- ശാരീരികബന്ധത്തെ കാര്യമായി ബാധിക്കുന്നു. ശാരീരിക ചലനങ്ങളും ഉപാപചയപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് മസ്തിഷ്കമാണ്.
മുന്‍പറഞ്ഞതരത്തിലുള്ള ശാരീരിക വളര്‍ച്ച മസ്തിഷ്കകോശങ്ങള്‍ക്ക്
ശരീരത്തിന്മേലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക് വികലത വരുത്തുന്നു.
അതിനാല്‍ ഉത്തേജക ഔഷധം
ഉപയോഗിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ‘വികാരനിയന്ത്രണം ‘ അസാദ്ധ്യമായിത്തീരുന്നു.
അമേരിക്കയിലെ ചില സ്പോഴ്‌സ് താരങ്ങള്‍ ക്രിമിനല്‍ നടപടിക്ക് വിധേയരായിട്ടുള്ള കാര്യം നമുക്ക് അറിവുള്ളതാണല്ലോ .‘ മൈക്ക് ടൈസന്റെ ‘ ‘ചെവികടിക്കല്‍‘ പ്രശ്നമൊക്കെ ഇതിന് തെളിവാണ്.
ബോക്സിംഗ് രംഗത്തെ അതികായനായിരുന്ന ‘മുഹമ്മദലിയുടെ ‘വാര്‍ദ്ധക്യകാലത്തെ അവസ്ഥ കായികരംഗത്തുപ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിക്കാന്‍ ഉതകുന്നതാണ്
.പാര്‍ക്കിന്‍സണ്‍സ് (Parkinson`s-വിറവാതം ) രോഗമാണ് മുഹമ്മദലിക്കുപിടിപെട്ടത് .കരുത്തനായിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍ ,വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലെത്താതെ തന്നെ, എണീറ്റുനടക്കാന്‍പോലും ക്ലേശിക്കുന്ന കാഴ്ച സ്പോഴ്‌സ് പ്രേമികളുടെ കണ്ണിനെ ഈറനണിയിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിലെ കഠിനമായ വ്യായാമമുറകളും മാനസികസമ്മര്‍ദ്ദവുമാണ് കേന്ദ്രനാഡീവ്യൂഹത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഈ രോഗത്തിനു കാരണമെന്നു ഡോക്ടര്‍മാര്‍ പറയുന്നു.
ഇതുപോലെത്തന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ദയനീയ കഥയാണ് ‘മിഹിര്‍സെന്നിന്റേയും‘.ഇഗ്ലീഷ്
ചാനല്‍ ആദ്യമായി നീന്തിക്കടന്ന(1958-ല്‍) ഇന്ത്യക്കാരനാണ് മിഹിര്‍സെന്‍.
1966-ല്‍ മറ്റു നാലു കടലിടുക്കുകളും നീന്തിക്കടന്ന് ഗിന്നസ് ബുക്കില്‍ സ്ഥാനം നേടി.
1959-ല്‍ ‘പത്മശ്രീയും’ 1967-ല്‍ പത്മഭൂഷണും ലഭിച്ചു.
1997 ജൂണ്‍12-ന് (66 വയസ്സ്) അന്തരിച്ച ഈ മഹനീയ വ്യക്തിയുടെ അവസാനകാലഘട്ടം ദയനീയമായിരുന്നു.’അല്‍‌ഷമേഴ്‌സ് ‘ രോഗത്തിന്റെ (Al-zheimer`s disease) പിടിയിലകപ്പെട്ടതുമൂലം മസ്തിഷ്കത്തിലെ കോശങ്ങള്‍ നശിച്ച് ‘ശയ്യയില്‍ ‘ ഒട്ടേറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിയേണ്ടിവന്നു.പണവും പ്രശസ്തിയുമൊക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തെ
തിരിഞ്ഞുനോക്കാന്‍ ഭാര്യയൊഴികെ(?) ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നാണ് പത്രറിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇതും;ഒരായുസ്സിന്റെ ജീവ ചൈതന്യത്തെ ചെറിയ സമയത്തേക്കുമാത്രം ഉപയോഗിച്ചതിന്റെ
ഉദാഹരണമാണ്.
പതിനഞ്ചിനും മുപ്പതിനും ഇടക്കുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ കഠിനവും വേഗതകൂടിയ്തുമായ
വ്യായാമമുറകളെ സമകാലീന കായികരംഗം പ്രത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
ഇത് മസ്തിഷ്ക-ശരീര ബന്ധത്തിന് കോട്ടംതട്ടിക്കുമെന്ന് മനഃശാസ്ത്രഞ്ജര്‍ പറയുന്നു.
കാര്യങ്ങള്‍ എന്തുതന്നെയായാലും ,ഹിംസാല്‍മക-അതിതീവ്ര വ്യായാമത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നവര്‍ക്ക് അമ്പതുവയസ്സ് എത്തുമ്പോഴേക്കും രോഗങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്
കണ്ടുവരുന്നത്.
മുഹമ്മദലിയിലും മിഹിര്‍സെന്നിലും മാത്രം ഇത്തരം കഥകള്‍
ഒതുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നില്ല.
സഹതാപാര്‍ഹമായ ഒട്ടേറെ പേരുടെ കഥകള്‍ വെളിച്ചത്തുവരുന്നില്ല
എന്നുമാത്രം.
എന്തെന്നാല്‍ കായികരംഗം വിജയികളെ തോളിലേറ്റിനടക്കുവാന്‍ മാത്രമേ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുള്ളു.
മുന്‍പറഞ്ഞ വിവരണങ്ങളില്‍നിന്ന് ; ഒന്നാം സ്ഥാനം,റെക്കോഡുകള്‍ എന്നിവയാണ്
കായികതാരങ്ങളെ പല അധാര്‍മ്മികശൈലികളും സ്വീകരിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്നുകാണുന്നു.
അതിനാല്‍ ഒന്നാംസ്ഥാനം,റെക്കോഡുകള്‍ എന്നിവ വേണ്ടെന്നുവെക്കുകയല്ലെ നല്ലത്. പകരമായി,മത്സര ഇനങളില്‍വിജയനിര്‍ണ്ണയത്തിന് മനുഷ്യസാദ്ധ്യമായ ഒരു പരിധി നിശ്ചയിക്കുക.
അതിനപ്പുറമുള്ളതെല്ലാം ഒന്നാംസ്ഥാനമെന്നോ രണ്ടാംസ്ഥാനമെന്നോ തരംതിരിക്കാതെ ഒന്നാംഗ്രേഡായി കണക്കാക്കുക.
ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കുന്നപരിധി ‘ അഹിംസാല്‍മകത’ എന്ന തത്ത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കണം എന്നകാര്യത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ശാരീരികാദ്ധ്വാനത്തിന് പ്രസക്തിയില്ല എന്ന നിലയില്‍ ചിന്തിപ്പിക്കത്തക്കവിധമാണ് സമകാലീന
സംസ്കാരം മുന്നേറുന്നത് .
ശാരീരികാദ്ധ്വാനമെന്നത് ഒരു പ്രത്യേക ജനവിഭാഗത്തെക്കൊണ്ട് നിര്‍ബന്ധിത
സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ ജനവിഭാഗം ബുദ്ധിപരമായി ഏറെതാഴ്ന്ന നിലയില്‍തന്നെയാണ്.ഇവരില്‍ പലരും കൈകാര്യംചെയ്യുന്ന ജോലികളും അതിന്റെ പരിസരവും
ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനിവരുത്തുന്നവയാണ്.
പക്ഷെ ,ഇതിന് ഇരയാകുന്ന ജനവിഭാഗം ‘മാരകങ്ങളായ’ ഈ
അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അജ്ഞരാകയാല്‍ പ്രതികരിക്കുന്നുമില്ല.
അതിനാല്‍തന്നെ , അധികൃതരുടെ ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ട്
പതിയുന്നുമില്ല.
അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്ത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ല.
നമ്മുടെവിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതിയും അത്തരത്തില്‍ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. “സര്‍വ്വതോന്മുഖമായ വികാസമാണ്വിദ്യാഭ്യാസം” എന്നൊക്കെയുള്ള നിര്‍വചനങ്ങള്‍ ‘ഏട്ടില്‍’ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു.
അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യത്തെ
ആസ്പദമാക്കിയുള്ള പാഠഭാഗങ്ങള്‍പോലും അവയുടെ ശരിയായ അവബോധം കുട്ടികളില്‍ ജനിപ്പിക്കത്തക്കവണ്ണം
അദ്ധ്യാപകര്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്നും സംശയമണ്. കുടുംബവും ‘വൈറ്റ് കോളര്‍ ‘ ജോലിയോടുള്ള
ആസക്തി പുലര്‍ത്തുന്ന വിധത്തിലുള്ള വ്യക്തിത്വം കെട്ടിപ്പെടുക്കുന്നതില്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് പ്രേരണയാകുന്നു.
മുന്‍പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളെക്കൊണ്ടുതന്നെ നാട്ടില്‍ വ്യായാമശാലകള്‍ പെരുകുന്നു. അവിടേയും
കച്ചവടത്തിന്റെ മുഖം പ്രകടമാകുന്നു. വ്യായാമശാലകളുടെ പേരുകളിലും ഇനത്തിലും സൌകര്യങ്ങളിലുമൊക്കെ
‘ഉടമസ്ഥര്‍ ‘ നൂതന സൃഷ്ടികള്‍ നടത്തുന്നു.വ്യായാമശാലകളുടെ ഉടമസ്ഥര്‍ പണം കൊയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ദരിദ്രനായാലും ധനികനായാലും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുഅള്ള വ്യായാമം കൂടിയേ തീരൂ .എന്നാലത്
ഉല്പാദനത്തിന്റെ അഥവാ ആഹാരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തൊഴിലിന്റെ രൂപം പൂണ്ടാലെന്ത്? കൃഷിക്കാരോട് ശ്വസന
വ്യായാമം ചെയ്യണമെന്നോ മാംസപേശികള്‍ ചലിപ്പിക്കണമെന്നോ ആരും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. “-- ഗാന്ധിജിയുടെ
ഈ വാചകങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ ഏറെ പ്രസക്തിയുണ്ട് .സമകാലീനസമൂഹം ശാരീരികാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ മഹിമ
മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ശാരീരികാദ്ധ്വാനം ശരീരത്തിന് ആവശ്യം തന്നെയാണ്. അതിനാല്‍
പണക്കാരനായാലും പാവപ്പെട്ടവനായാലും ശാരീരികാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്വം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഇത്
,ശാരീരികാദ്ധ്വാനത്തെ ‘ തരംതാണതായിക്കാണുന്ന ചിന്താഗതി ‘ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് ഉപകരിക്കും. ധനികര്‍
ശാരീരികാദ്ധ്വാനം ചെയ്യാതെ വ്യായാമമെന്ന പേരില്‍ ശാരീരിക ചലനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നു.പക്ഷെ, ഈ
വ്യായാമത്തിനുവേണ്ടിവരുന്ന ഊര്‍ജ്ജം ,പണം, സമയം എന്നിവ കുടുബത്തിലെ കൃഷിപ്പണിയിലോ മറ്റോ
ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഏറെ ഗുണമുണ്ടാകുമെന്നാണ് ഗാന്ധിജി സൂചിപ്പിക്കുന്നത് .
മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങളില്‍ യന്ത്രവല്‍കൃത വ്യവസ്ഥക്ക് ആക്കം കൂടുന്നു. അതിനാല്‍ അവിടെ
ശാരീരികദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ആവശ്യകത വളരെ കുറവേ വരുന്നുള്ളൂ.(യന്ത്രവല്‍കൃതവ്യവസ്ഥയില്‍
സങ്കേതികാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ആവശ്യകത കൂടിയിരിക്കും. ) എങ്കിലും ആരോഗ്യപരിപാലനത്തിനുവേണ്ടി ജനങ്ങള്‍
വ്യായാമം എന്ന പദ്ധതി സ്വീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയാകുമ്പോള്‍ ഈ യന്ത്രവല്‍കൃതവ്യവസ്ഥ ചെറിയതോതില്‍
പാഴ്വേലയാകുന്നില്ലേ.? മാത്രമല്ല ,ഈ വ്യവസ്ഥ പരിസ്ഥിതിയെ മലിനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇങ്ങനെയുള്ള
വിലയിരുത്തലില്‍ ; വ്യായാമത്തിലധിഷ്ടിതമായ സമൂഹത്തിന്റെ മാത്സര്യബുദ്ധിക്കും വിനോദത്തിനുമുള്ള ഒരു
വേദിയായി കായികരംഗം അധഃപതിച്ചതില്‍ അത്ഭുതമില്ല.പണക്കൊഴുപ്പിനാല്‍ നടത്തുന്ന ഇത്തരം ‘കുസൃതികള്‍’
ഇലക്ടോണിക് മദ്ധ്യമത്തിലൂടെ നുകര്‍ന്ന് ഭാരതത്തിലെ യുവതലമുറ വഴിതെറ്റണോ ? നമുക്ക്
ശാരീരികാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ മഹത്ത്വം മനസ്സിലാക്കിജീവിച്ചുകൂടെ ?
Wednesday, 6 October 2010
26. ചൂരിദാറോ , സാരിയോ ; ഏതാണ് വേണ്ടത് ? (ആരോഗ്യം)
ജനാധിപത്യസമൂഹത്തില്‍ ‘ചര്‍ച്ചകള്‍ ‘ നല്ലതാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.
(കാരണം ,ഇക്കാര്യത്തിന് വലിയ ദേഹാദ്ധ്വാനമൊന്നുംവേണ്ടല്ലോ ? ) .
മലയാളത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ പ്രസിദ്ധീകരണം തുടങ്ങിവെച്ച ചര്‍ച്ചാവിഷയമാണ് തലവാചകമായി കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് .
സാരിക്കും ,ചൂരിദാറിനും അനുകൂലവും പ്രതികൂലവുമായി ഒട്ടേറെ മഹിളകള്‍ പ്രതികരിച്ചുവെത്രെ !
അദ്ധ്യാപികമാര്‍ സ്ക്കൂളില്‍ ചൂരിദാര്‍ ധരിച്ചുവന്നാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സാംസ്കാരിക വിപത്തിനെക്കുറിച്ചും ചര്‍ച്ച നടന്നു !
അതില്‍ പ്രസക്തമായവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു .
സാരീഗ്രൂപ്പുകാരും ചൂരിദാര്‍ ഗ്രൂപ്പുകാരും അവരവരുടേതായ ന്യായവാദങ്ങള്‍ നിരത്തി .
പക്ഷേ ,മാറുമറക്കാതെ മുട്ടോളമെത്തുന്ന പരുത്തിവസ്ത്രം ധരിച്ച് അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരായിരുന്നു
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിലെ തങ്ങളുടെ ‘ തൊട്ടടുത്ത സീനിയേഴ്‌സ് ‘ എന്ന വസ്തുത ഒരു പ്രതികരണത്തിലും
പൊന്തിവന്നില്ല.
ശരീരത്തിന് വായുസമ്പര്‍ക്കം ലഭിക്കാനും സൂര്യപ്രകാശമേല്‍ക്കാനും ഇതുമൂലം
കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രസ്തുത ചരിത്രവസ്തുതയെ അവഗണിച്ച് ചൂരിദാര്‍ നല്‍കുന്ന ചലനസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും സാരി
നല്‍കുന്ന അസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും കുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യാനാ‍ണ് ചില ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍ ശ്രമിച്ചത് .
വസ്ത്രധാരണം ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന് സഹായിക്കുന്നതും നാണം മറയ്ക്കാന്‍ ഉതകുന്നവയും
ആയിരിക്കണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.
പക്ഷെ , വസ്ത്രധാരണം അക്രമത്തേയും അനാരോഗ്യത്തേയും ക്ഷണിച്ചുവരുത്തിയാലോ ?
‘ സമകാലിക വസ്ത്രധാരണങ്ങളില്‍ ‘ പലതും ഇത്തരത്തിലുള്ളവയാണ് .
മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് സുഖം നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ സ്വന്തം ശരീരത്തിന് സുഖം നല്‍കുന്ന വസ്ത്രധാരണത്തിനാണ് നാം
ശ്രദ്ധവെക്കേണ്ടത് .
ഇത്തരത്തില്‍ വിശകലനം ചെയ്താല്‍ ‘ സാരിവേണോ ചൂരിദാര്‍ വേണോ ‘ എന്ന
ചര്‍ച്ചക്കുപകരം ‘പോളിസ്റ്റര്‍ വേണോ പരുത്തിവേണോ ‘ എന്ന ചര്‍ച്ചയാണ് നടത്തേണ്ടത്
എന്നുകാണം.
മനുഷ്യശരീരത്തിന് സൌഖ്യം നല്‍കുന്ന തുണിത്തരം പരുത്തിയാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല.
പട്ടുസാരി (കൃത്രിമപ്പട്ട് ) എന്ന പേരില്‍ അണിയുന്നവ ഒരു പെട്രോളിയം ഉല്പന്നമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക .ഇവ
ശരീരോഷ്മാവിനെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഇത്തരത്തില്‍ സുഗമമായ ദഹനം അസാധ്യമാകുക നിമിത്തം ഒട്ടേറെ ദഹനപ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുത്തിവെക്കുന്നു.
ഇതുപോലെത്തന്നെ ശരീരത്തെ ചുറ്റിമുറുക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ആരോഗ്യത്തിന് ദോഷം തന്നെയാണ് .
അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട് . ചില കമ്പനിക്കാര്‍ ഇറക്കുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍
ആകര്‍ഷകങ്ങളാണ്.
പക്ഷെ ,അവയില്‍ നിറത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള ചായങ്ങള്‍ ത്വക്കിന് ദോഷം
വരുത്തുന്നവയാണ് .
ഇതൊക്കെ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ;ഫാഷനല്ല മറിച്ച് ആരോഗ്യസംരക്ഷണമാണ്
വസ്ത്രധാരണത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മുന്‍‌തൂക്കം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്നാണ്.
(കാരണം ,ഇക്കാര്യത്തിന് വലിയ ദേഹാദ്ധ്വാനമൊന്നുംവേണ്ടല്ലോ ? ) .
മലയാളത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ പ്രസിദ്ധീകരണം തുടങ്ങിവെച്ച ചര്‍ച്ചാവിഷയമാണ് തലവാചകമായി കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് .
സാരിക്കും ,ചൂരിദാറിനും അനുകൂലവും പ്രതികൂലവുമായി ഒട്ടേറെ മഹിളകള്‍ പ്രതികരിച്ചുവെത്രെ !
അദ്ധ്യാപികമാര്‍ സ്ക്കൂളില്‍ ചൂരിദാര്‍ ധരിച്ചുവന്നാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സാംസ്കാരിക വിപത്തിനെക്കുറിച്ചും ചര്‍ച്ച നടന്നു !
അതില്‍ പ്രസക്തമായവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു .
സാരീഗ്രൂപ്പുകാരും ചൂരിദാര്‍ ഗ്രൂപ്പുകാരും അവരവരുടേതായ ന്യായവാദങ്ങള്‍ നിരത്തി .
പക്ഷേ ,മാറുമറക്കാതെ മുട്ടോളമെത്തുന്ന പരുത്തിവസ്ത്രം ധരിച്ച് അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരായിരുന്നു
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിലെ തങ്ങളുടെ ‘ തൊട്ടടുത്ത സീനിയേഴ്‌സ് ‘ എന്ന വസ്തുത ഒരു പ്രതികരണത്തിലും
പൊന്തിവന്നില്ല.
ശരീരത്തിന് വായുസമ്പര്‍ക്കം ലഭിക്കാനും സൂര്യപ്രകാശമേല്‍ക്കാനും ഇതുമൂലം
കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രസ്തുത ചരിത്രവസ്തുതയെ അവഗണിച്ച് ചൂരിദാര്‍ നല്‍കുന്ന ചലനസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും സാരി
നല്‍കുന്ന അസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും കുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യാനാ‍ണ് ചില ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍ ശ്രമിച്ചത് .
വസ്ത്രധാരണം ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന് സഹായിക്കുന്നതും നാണം മറയ്ക്കാന്‍ ഉതകുന്നവയും
ആയിരിക്കണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.
പക്ഷെ , വസ്ത്രധാരണം അക്രമത്തേയും അനാരോഗ്യത്തേയും ക്ഷണിച്ചുവരുത്തിയാലോ ?
‘ സമകാലിക വസ്ത്രധാരണങ്ങളില്‍ ‘ പലതും ഇത്തരത്തിലുള്ളവയാണ് .
മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് സുഖം നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ സ്വന്തം ശരീരത്തിന് സുഖം നല്‍കുന്ന വസ്ത്രധാരണത്തിനാണ് നാം
ശ്രദ്ധവെക്കേണ്ടത് .
ഇത്തരത്തില്‍ വിശകലനം ചെയ്താല്‍ ‘ സാരിവേണോ ചൂരിദാര്‍ വേണോ ‘ എന്ന
ചര്‍ച്ചക്കുപകരം ‘പോളിസ്റ്റര്‍ വേണോ പരുത്തിവേണോ ‘ എന്ന ചര്‍ച്ചയാണ് നടത്തേണ്ടത്
എന്നുകാണം.
മനുഷ്യശരീരത്തിന് സൌഖ്യം നല്‍കുന്ന തുണിത്തരം പരുത്തിയാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല.
പട്ടുസാരി (കൃത്രിമപ്പട്ട് ) എന്ന പേരില്‍ അണിയുന്നവ ഒരു പെട്രോളിയം ഉല്പന്നമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക .ഇവ
ശരീരോഷ്മാവിനെ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഇത്തരത്തില്‍ സുഗമമായ ദഹനം അസാധ്യമാകുക നിമിത്തം ഒട്ടേറെ ദഹനപ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുത്തിവെക്കുന്നു.
ഇതുപോലെത്തന്നെ ശരീരത്തെ ചുറ്റിമുറുക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ആരോഗ്യത്തിന് ദോഷം തന്നെയാണ് .
അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട് . ചില കമ്പനിക്കാര്‍ ഇറക്കുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍
ആകര്‍ഷകങ്ങളാണ്.
പക്ഷെ ,അവയില്‍ നിറത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള ചായങ്ങള്‍ ത്വക്കിന് ദോഷം
വരുത്തുന്നവയാണ് .
ഇതൊക്കെ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ;ഫാഷനല്ല മറിച്ച് ആരോഗ്യസംരക്ഷണമാണ്
വസ്ത്രധാരണത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മുന്‍‌തൂക്കം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്നാണ്.
25. പെരുകുന്ന ആത്മഹത്യകള്‍ ; വരളുന്ന മനുഷ്യത്വം!!
കേരളത്തില്‍ ആത്മഹത്യാനിരക്ക് വര്‍ദ്ധിച്ചുവരികയാണെന്ന് കണക്കുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഉപഭോഗസംസ്കാരം,സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങള്‍ , പരാജയത്തെ നേരിടാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മ ...തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാണ് വിദഗ്‌ധര്‍ നിരത്തുന്നത് .
എന്നാല്‍ ,ഈ അവസരത്തില്‍ നാം മറ്റൊരു വസ്തുത വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട് .മൃഗങ്ങള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നില്ല ! ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന ഒരേ ഒരു ജീവി മനുഷ്യന്‍ തന്നെയാണ് . പ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യന്‍ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അസ്വഭാവിക സവിശേഷതകളിലൊന്നായി ആത്മഹത്യയെ കണക്കാക്കാം .ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളെ ജയമെന്നും പരാജയമെന്നും വേര്‍തിരിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത മനുഷ്യനെ വികാരവിവശനാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നു.വിജയത്തില്‍ അതിയായി ആഹ്ലാദിക്കുന്നതും പരാജയത്തില്‍ വിഭ്രാന്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ തന്നെ രണ്ടുവശങ്ങള്‍ മാത്രമെന്നോര്‍ക്കുക. വിജയത്തേയും പരാജയത്തേയും സമചിത്തതയോടെ നേരിടാനുള്ള കഴിവ് ഓരോ വ്യക്തിയും വളര്‍ത്തിയെടുക്കേണ്ടതാണ്. വിജയത്തിന്റെ ഉന്മാദലഹരി മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിക്കുമ്പോള്‍ നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുള്ള പരാജയത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുക.
പ്രസ്തുത വിജയംതന്നെ അസ്ഥിരമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് വിജയത്തിന്റെ ഉന്മാദലഹരിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് സഹായിക്കും. അതുപോലെത്തന്നെ പരാജയത്തില്‍ ദുഃഖിച്ച് നിഷ്‌ക്രിയനായിരിക്കാതെ പ്രസ്തുത അവസ്ഥയെ നേരിടെണ്ടതെങ്ങനെയെന്ന് ചിന്തിക്കുക .പരാജയകാരണങ്ങളെ കണ്ടെത്തുകയും ഭാവിയില്‍ അവ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ പദ്ധതികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും വേണം . ഈ അവസരത്തില്‍ വികാരത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമല്ല മറിച്ച് വിവേകത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത് .
എന്നാല്‍ ,ഈ അവസരത്തില്‍ നാം മറ്റൊരു വസ്തുത വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട് .മൃഗങ്ങള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നില്ല ! ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന ഒരേ ഒരു ജീവി മനുഷ്യന്‍ തന്നെയാണ് . പ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യന്‍ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അസ്വഭാവിക സവിശേഷതകളിലൊന്നായി ആത്മഹത്യയെ കണക്കാക്കാം .ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളെ ജയമെന്നും പരാജയമെന്നും വേര്‍തിരിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത മനുഷ്യനെ വികാരവിവശനാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നു.വിജയത്തില്‍ അതിയായി ആഹ്ലാദിക്കുന്നതും പരാജയത്തില്‍ വിഭ്രാന്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ തന്നെ രണ്ടുവശങ്ങള്‍ മാത്രമെന്നോര്‍ക്കുക. വിജയത്തേയും പരാജയത്തേയും സമചിത്തതയോടെ നേരിടാനുള്ള കഴിവ് ഓരോ വ്യക്തിയും വളര്‍ത്തിയെടുക്കേണ്ടതാണ്. വിജയത്തിന്റെ ഉന്മാദലഹരി മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിക്കുമ്പോള്‍ നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുള്ള പരാജയത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുക.
പ്രസ്തുത വിജയംതന്നെ അസ്ഥിരമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് വിജയത്തിന്റെ ഉന്മാദലഹരിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് സഹായിക്കും. അതുപോലെത്തന്നെ പരാജയത്തില്‍ ദുഃഖിച്ച് നിഷ്‌ക്രിയനായിരിക്കാതെ പ്രസ്തുത അവസ്ഥയെ നേരിടെണ്ടതെങ്ങനെയെന്ന് ചിന്തിക്കുക .പരാജയകാരണങ്ങളെ കണ്ടെത്തുകയും ഭാവിയില്‍ അവ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ പദ്ധതികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും വേണം . ഈ അവസരത്തില്‍ വികാരത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമല്ല മറിച്ച് വിവേകത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത് .
24. എന്നാണ് നാം കാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത് ? (പ്രകൃതിജീവനം)
നാട്ടാനകളെ ‘പ്രകൃതിയിലേക്കുവിട്ടാല്‍ അവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന പല അസുഖങ്ങളും
ഇല്ലാതാകുമെത്ര ! തൃശൂരില്‍ നടന്ന ‘ഗജപരിപാലന കളരി‘യിലാണ് ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായം പൊന്തിവന്നത്.
പക്ഷെ , ആനകളുടെ സ്വാഭാവിക പരിസ്ഥിതി നാട്ടില്‍ ലഭ്യമാണോ ?
തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല.
പിന്നെ എന്തുണ്ട് മാര്‍ഗ്ഗം ?
ആനകളെ കാട്ടിലേയ്ക്കുവിടുകതന്നെ !
നാട്ടാനകളെ വര്‍ഷത്തിലൊരിയ്ക്കല്‍ കാട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും കാട്ടിലേക്കുമേയുവാന്‍ വിടുകയും
ചെയ്യുക എന്നത് ഏകദേശം അരനൂറ്റാണ്ടുമുമ്പുള്ള രീതിയായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടുതന്നെ അന്ന് പറയത്തക്ക
അസുഖങ്ങളൊന്നും ആനകള്‍ക്കില്ലയിരുന്നു. ആനകള്‍ കാട്ടിലായിരുന്നപ്പോള്‍ വൈവിധ്യമുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ നാട്ടിലേയ്ക്കുകൊണ്ടുവരുമ്പോള്‍ പനമ്പട്ടപോലെയുള്ളവ മാത്രമാണ് തിന്നുവാന്‍ ലഭിക്കുന്നത്. അതായത്
ഒരേയിനം ഭക്ഷ്യവര്‍ഗ്ഗം തന്നെ തിന്നുവാന്‍ ലഭിക്കുന്നു എന്നര്‍ഥം . ഇത് ചിലയിനം പോഷകങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തതയ്ക്ക്
ഇടയാക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ നമുക്ക് ചിന്തിക്കാനുള്ളത് ഇതുമാത്രമല്ല. ഗജപരിപാലനക്കളരിയില്‍നിന്ന് ലഭിച്ച ഈ ഉപദേശം
ആനകളുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രം മതിയോ ? മറ്റ് വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ .നായ,ആട്
,പശു..തുടങ്ങിയതിനെയൊക്കെ കാട്ടില്‍കൊണ്ടുപോയില്ലെങ്കിലും ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം വീട്ടുവളപ്പില്‍ ദിവസത്തില്‍
കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും അഴിച്ചുവിടുന്നത് ഗുണം ചെയ്യുകയില്ലേ . നഗരവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഫലമായി അഞ്ചുസെന്റില്‍
പാര്‍ക്കുന്നവര്‍ മുന്‍ പറഞ്ഞ വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങള്‍ക്ക് 24 മണിക്കൂര്‍ ‘കാരാഗൃഹവാസം‘ നല്‍കുന്നതിലെ
നിവൃത്തിയില്ലായ്മ മനസ്സിലാക്കാം .എന്നാല്‍ ഏറെ വിസ്താരമേറിയ വളപ്പുള്ളവരും ഈ രീതി അനുകരിക്കുന്നു.
ഫാഷനുകളെ ആരോഗ്യപ്രശ്നത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആരും വിലയിരുത്താറില്ലല്ലോ !
ഗജപരിപാലനകളരിയിലെ ഈ അഭിപ്രായം ആനയിലും മറ്റു വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളിലും മാത്രം
ഒതുക്കിനിര്‍ത്തുന്നതെന്തിന് ?‘ഫാസ്റ്റ് ഫുഡിന്റെ ‘ പിടിയിലകപ്പെട്ട മനുഷ്യര്‍ക്കും ഇത് ബാധകമല്ലേ
.ഇനി,ഇതുപോലെ മനുഷ്യര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഏതെങ്കിലുമൊരു യോഗത്തില്‍‘ വനത്തിലേക്കു മടങ്ങാനായി‘ ( Return
to the Forest ) ആഹ്വാനമുണ്ടായാലും അത്ഭുതപ്പെടല്ലേ !
ഇല്ലാതാകുമെത്ര ! തൃശൂരില്‍ നടന്ന ‘ഗജപരിപാലന കളരി‘യിലാണ് ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായം പൊന്തിവന്നത്.
പക്ഷെ , ആനകളുടെ സ്വാഭാവിക പരിസ്ഥിതി നാട്ടില്‍ ലഭ്യമാണോ ?
തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല.
പിന്നെ എന്തുണ്ട് മാര്‍ഗ്ഗം ?
ആനകളെ കാട്ടിലേയ്ക്കുവിടുകതന്നെ !
നാട്ടാനകളെ വര്‍ഷത്തിലൊരിയ്ക്കല്‍ കാട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും കാട്ടിലേക്കുമേയുവാന്‍ വിടുകയും
ചെയ്യുക എന്നത് ഏകദേശം അരനൂറ്റാണ്ടുമുമ്പുള്ള രീതിയായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടുതന്നെ അന്ന് പറയത്തക്ക
അസുഖങ്ങളൊന്നും ആനകള്‍ക്കില്ലയിരുന്നു. ആനകള്‍ കാട്ടിലായിരുന്നപ്പോള്‍ വൈവിധ്യമുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ നാട്ടിലേയ്ക്കുകൊണ്ടുവരുമ്പോള്‍ പനമ്പട്ടപോലെയുള്ളവ മാത്രമാണ് തിന്നുവാന്‍ ലഭിക്കുന്നത്. അതായത്
ഒരേയിനം ഭക്ഷ്യവര്‍ഗ്ഗം തന്നെ തിന്നുവാന്‍ ലഭിക്കുന്നു എന്നര്‍ഥം . ഇത് ചിലയിനം പോഷകങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തതയ്ക്ക്
ഇടയാക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ നമുക്ക് ചിന്തിക്കാനുള്ളത് ഇതുമാത്രമല്ല. ഗജപരിപാലനക്കളരിയില്‍നിന്ന് ലഭിച്ച ഈ ഉപദേശം
ആനകളുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രം മതിയോ ? മറ്റ് വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങള്‍ക്കും ബാധകമാക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ .നായ,ആട്
,പശു..തുടങ്ങിയതിനെയൊക്കെ കാട്ടില്‍കൊണ്ടുപോയില്ലെങ്കിലും ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം വീട്ടുവളപ്പില്‍ ദിവസത്തില്‍
കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും അഴിച്ചുവിടുന്നത് ഗുണം ചെയ്യുകയില്ലേ . നഗരവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഫലമായി അഞ്ചുസെന്റില്‍
പാര്‍ക്കുന്നവര്‍ മുന്‍ പറഞ്ഞ വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങള്‍ക്ക് 24 മണിക്കൂര്‍ ‘കാരാഗൃഹവാസം‘ നല്‍കുന്നതിലെ
നിവൃത്തിയില്ലായ്മ മനസ്സിലാക്കാം .എന്നാല്‍ ഏറെ വിസ്താരമേറിയ വളപ്പുള്ളവരും ഈ രീതി അനുകരിക്കുന്നു.
ഫാഷനുകളെ ആരോഗ്യപ്രശ്നത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആരും വിലയിരുത്താറില്ലല്ലോ !
ഗജപരിപാലനകളരിയിലെ ഈ അഭിപ്രായം ആനയിലും മറ്റു വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളിലും മാത്രം
ഒതുക്കിനിര്‍ത്തുന്നതെന്തിന് ?‘ഫാസ്റ്റ് ഫുഡിന്റെ ‘ പിടിയിലകപ്പെട്ട മനുഷ്യര്‍ക്കും ഇത് ബാധകമല്ലേ
.ഇനി,ഇതുപോലെ മനുഷ്യര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഏതെങ്കിലുമൊരു യോഗത്തില്‍‘ വനത്തിലേക്കു മടങ്ങാനായി‘ ( Return
to the Forest ) ആഹ്വാനമുണ്ടായാലും അത്ഭുതപ്പെടല്ലേ !
23. സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് വോട്ടവകാശം വേണം !!! (ആക്ഷേപഹാസ്യം)
സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കു വോട്ടവകാശമുണ്ടെങ്കില്‍; ഈ ആവശ്യം പ്രകടനപത്രികയില്‍ വെയ്ക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തില്‍ വരുമെന്നുറപ്പാണ്.
വോട്ടവകാശം വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കില്ല എന്നുപറയുന്നതിന്റെ കാരണം അവര്‍ക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തി ആയിട്ടില്ല എന്നാണത്രെ
.പ്രായപൂര്‍ത്തിയായാല്‍ മാത്രമേ ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിയുള്ളുവെത്രെ.പ്രായപൂര്‍ത്തിയേയും വോട്ടവകാശത്തേയും തമ്മില്‍ ആരാണാവോ ബന്ധിപ്പിച്ചത്?
കണ്ണുകാണാത്ത,ചെവികേള്‍ക്കാത്ത ,എണീറ്റു നടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വയസ്സന്മാരെ ‘ഓപ്പണ്‍ വോട്ട് ‘ ചെയ്യിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ വെച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ അത്രകണ്ട് ‘മികച്ച‘താണോ ?
അതും പോകട്ടെ ,പ്രായപൂര്‍ത്തി ആയി എന്നപേരില്‍ എത്രയെത്ര മന്ദബുദ്ധികള്‍ വോട്ടുചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അത് ന്യായമാണോ?
എങ്കിലും ഒരു ഒത്തുതീര്‍പ്പുവേണ്ടേ. മധ്യകേരളത്തില്‍ ,നാളികേരം വില്‍ക്കുന്ന രീതിതന്നെ നടപ്പിലാക്കിയാലോ?
മോശമായ നാളികേരം (പേട്,വാടല്‍ തുടങ്ങിയവ ) നാലെണ്ണത്തിനോ,മൂന്നെണ്ണത്തിനോ ഒരു നല്ല നാളികേരത്തിന്റെ വില കൊടുക്കുന്ന രീതിയുണ്ട് .
അതുപോലെ രണ്ട് വിദ്യാര്‍ത്ഥിവോട്ടിന് ഒരു മുഴുവന്‍ വോട്ട് (ഒരു രക്ഷിതാവ് വോട്ട് ) എന്നിങ്ങനെ വേണമെങ്കില്‍ ആകാം.
പണ്ട് സ്ത്രീകള്‍ക്കും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്കും സാമ്പത്തികശേഷിയില്ലാത്തവര്‍ക്കും വോട്ടവകാശം ഇല്ലാത്ത രാജ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെത്രെ .
അതൊക്കെ ‘അന്ത ക്കാലം ‘. കാലം പുരോഗമിച്ചപ്പോള്‍ വോട്ടര്‍മാരുടെ സവിശേഷതയിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായി
.അതുപോലെത്തന്നെ ഇനിയും രാഷ്ട്രതന്ത്രശാസ്ത്രത്തില്‍ പുരോഗതിയുണ്ടാകും.
അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴില്ലെങ്കിലും ഭാവിയിലെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ക്ക് വോട്ടവകാശം കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പിയ്ക്കാം. സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയും മുഖ്യമന്ത്രിയുമൊക്കെയായി വരുന്നകാലം അത്ര അകലെയല്ല തന്നെ .
പണ്ട് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരോടാണ് അയിത്തം ഉണ്ടായിരുന്നത് .
കാലം അത് മാറ്റിയെടുത്തു.
പക്ഷെ ,കുട്ടികളോടുള്ള , ചില മേഖലയിലെ അയിത്തം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല
.“ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ രീതി,ഒരു മീഡിയം ,ഒരു ഗ്രേഡ് കുട്ടികള്‍ക്ക് “ എന്ന വചനവും ഭാവിയില്‍ എല്ലാ സ്ക്കൂള്‍ ചുമരുകളിലും എഴുതിവെയ്ക്കും.
വാല്‍ക്കഷണം
വോട്ടവകാശത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല ; മറ്റുചില കാര്യങ്ങളിലും പ്രായപൂര്‍ത്തി നിബന്ധന എടുത്തുകളയണമന്നാണ് ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥി സുഹൃത്തിന്റെ അഭിപ്രായം .
ഇതിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം “ഓള്‍ഡ് ഈസ് ഗോള്‍ഡ് “ എന്ന പഴംചൊല്ലാണ് മുഖവിലയ്ക്കെടുത്തത്. പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ബാല്യവിവാഹം പുഃനസ്ഥാപിയ്ക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് !.
തല്‍ഫലമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി പിന്തുണ ഏറെ വര്‍ദ്ധിച്ചത്ര!!! .
വോട്ടവകാശം വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കില്ല എന്നുപറയുന്നതിന്റെ കാരണം അവര്‍ക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തി ആയിട്ടില്ല എന്നാണത്രെ
.പ്രായപൂര്‍ത്തിയായാല്‍ മാത്രമേ ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിയുള്ളുവെത്രെ.പ്രായപൂര്‍ത്തിയേയും വോട്ടവകാശത്തേയും തമ്മില്‍ ആരാണാവോ ബന്ധിപ്പിച്ചത്?
കണ്ണുകാണാത്ത,ചെവികേള്‍ക്കാത്ത ,എണീറ്റു നടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വയസ്സന്മാരെ ‘ഓപ്പണ്‍ വോട്ട് ‘ ചെയ്യിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ വെച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ അത്രകണ്ട് ‘മികച്ച‘താണോ ?
അതും പോകട്ടെ ,പ്രായപൂര്‍ത്തി ആയി എന്നപേരില്‍ എത്രയെത്ര മന്ദബുദ്ധികള്‍ വോട്ടുചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അത് ന്യായമാണോ?
എങ്കിലും ഒരു ഒത്തുതീര്‍പ്പുവേണ്ടേ. മധ്യകേരളത്തില്‍ ,നാളികേരം വില്‍ക്കുന്ന രീതിതന്നെ നടപ്പിലാക്കിയാലോ?
മോശമായ നാളികേരം (പേട്,വാടല്‍ തുടങ്ങിയവ ) നാലെണ്ണത്തിനോ,മൂന്നെണ്ണത്തിനോ ഒരു നല്ല നാളികേരത്തിന്റെ വില കൊടുക്കുന്ന രീതിയുണ്ട് .
അതുപോലെ രണ്ട് വിദ്യാര്‍ത്ഥിവോട്ടിന് ഒരു മുഴുവന്‍ വോട്ട് (ഒരു രക്ഷിതാവ് വോട്ട് ) എന്നിങ്ങനെ വേണമെങ്കില്‍ ആകാം.
പണ്ട് സ്ത്രീകള്‍ക്കും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്കും സാമ്പത്തികശേഷിയില്ലാത്തവര്‍ക്കും വോട്ടവകാശം ഇല്ലാത്ത രാജ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെത്രെ .
അതൊക്കെ ‘അന്ത ക്കാലം ‘. കാലം പുരോഗമിച്ചപ്പോള്‍ വോട്ടര്‍മാരുടെ സവിശേഷതയിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായി
.അതുപോലെത്തന്നെ ഇനിയും രാഷ്ട്രതന്ത്രശാസ്ത്രത്തില്‍ പുരോഗതിയുണ്ടാകും.
അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴില്ലെങ്കിലും ഭാവിയിലെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ക്ക് വോട്ടവകാശം കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പിയ്ക്കാം. സ്ക്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയും മുഖ്യമന്ത്രിയുമൊക്കെയായി വരുന്നകാലം അത്ര അകലെയല്ല തന്നെ .
പണ്ട് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരോടാണ് അയിത്തം ഉണ്ടായിരുന്നത് .
കാലം അത് മാറ്റിയെടുത്തു.
പക്ഷെ ,കുട്ടികളോടുള്ള , ചില മേഖലയിലെ അയിത്തം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല
.“ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ രീതി,ഒരു മീഡിയം ,ഒരു ഗ്രേഡ് കുട്ടികള്‍ക്ക് “ എന്ന വചനവും ഭാവിയില്‍ എല്ലാ സ്ക്കൂള്‍ ചുമരുകളിലും എഴുതിവെയ്ക്കും.
വാല്‍ക്കഷണം
വോട്ടവകാശത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല ; മറ്റുചില കാര്യങ്ങളിലും പ്രായപൂര്‍ത്തി നിബന്ധന എടുത്തുകളയണമന്നാണ് ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥി സുഹൃത്തിന്റെ അഭിപ്രായം .
ഇതിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം “ഓള്‍ഡ് ഈസ് ഗോള്‍ഡ് “ എന്ന പഴംചൊല്ലാണ് മുഖവിലയ്ക്കെടുത്തത്. പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ബാല്യവിവാഹം പുഃനസ്ഥാപിയ്ക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് !.
തല്‍ഫലമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി പിന്തുണ ഏറെ വര്‍ദ്ധിച്ചത്ര!!! .
22. അതിഥി സല്‍ക്കാരം ആപല്‍ക്കരമോ ? (ഹാസ്യം)
സൌഹൃദ സന്ദര്‍ശനങ്ങളും സല്‍ക്കാരങ്ങളും നമ്മുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെ
ഭാഗമാണല്ലോ . എങ്കിലും സമകാലിക ജീവിതത്തില്‍ ഇത് പല ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും വഴിവെക്കുന്നു എന്നത്
ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് ! ഊഷ്മളമേറിയ പല വിരുന്നുസല്‍ക്കാരങ്ങളും ആപത്താണ് എന്ന വസ്തുത അതിഥിയും
ആഥിഥേയനും മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ നന്ന് .വിഭവസമൃദ്ധമായ വിരുന്നില്‍ പങ്കെടുക്കുകവഴി നാം അമിതമായി
ആഹാരം കഴിക്കുന്നു. ഇത് ദഹനത്തെ തകരാറിലാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിറ്റേന്ന് ദഹനസംബന്ധമായ
പലപ്രശ്നങ്ങളേയും നമുക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ആതിഥിസല്‍ക്കാരത്തില്‍ വിഭവങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടുക
എന്നുവെച്ചാല്‍ വിരുദ്ധാഹാരങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടുകയാണെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. വിരുദ്ധ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍
കഴിക്കുകവഴി നമ്മുടെ ശരീരം വിഷസങ്കലനത്തിനു വിധേയമാകുന്നു .
ചിലപ്പോള്‍ ,നാം അല്പം മുമ്പ് വയര്‍ നിറയെ ആഹാരം കഴിച്ചിരിയ്ക്കാം
.പക്ഷെ,ആഥിഥേയനാണെങ്കിലോ ഒട്ടേറെ വിഭവങ്ങള്‍ തയ്യാറാ‍ക്കി മേശപ്പുറത്തുവെച്ചിട്ടുമുണ്ട് .അതുകൊണ്ട്
ആതിഥേയനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി അമിതഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാന്‍ നാം തയ്യാറാകുന്നു. മറ്റൊന്ന് ; ചായ ,
കാപ്പി,ശീതളപാനീയങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ അമിത ഉപയോഗം അതിഥി സല്‍ക്കാരം വരുത്തിവെയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ്
.സാധാരണയായി , ഒരു ദിവസത്തില്‍ കഴിയ്ക്കാറുള്ള തവണ ചായ അഥവാ കാപ്പി നാം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിയ്ക്കും .
പക്ഷെ,ആഥിഥേയന്റെ സ്നേഹപൂര്‍ണ്ണമായ നിര്‍ബന്ധത്തിനുമുമ്പില്‍ ഈ വക പാനീയങ്ങള്‍ നാം വീണ്ടൂം
കഴിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ചായ , കാപ്പി മുതലായവയുടെ അമിത ഉപയോഗം
ഉറക്കക്കുറവ്,മലബന്ധം,വിശപ്പില്ലായ്മ,തലവേദന എന്നിവയിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കാം. പാനീയങ്ങള്‍ അമിതമായി
ഉപയോഗിയ്ക്കുകവഴി ദഹനക്കുറവും കിഡ്‌നിക്ക് അമിതജോലിഭാരവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ചിലയിടങ്ങളില്‍ അതിഥിസല്‍ക്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി ,പ്രധാന ആഹാരത്തിനുമുമ്പ് ,മധുരമുള്ള
എന്തെങ്കിലും പാനീയം നല്‍കുക പതിവുണ്ട് . ഇത് അതിഥിയുടെ വിശപ്പ് കുറയ്ക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ എന്ന വസ്തുത എത്ര
ആതിഥേയര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട് ? ചില അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങളില്‍ മദ്യം പ്രധാന നായകനാ‍യിട്ടുണ്ടാകും !
ഇത്തരം സല്‍ക്കാരങ്ങല്‍ ആരോഗ്യത്തെ മാത്രമല്ല കുടുംബത്തേയും തകര്‍ക്കുന്നു. പല വിഭവസമൃദ്ധമായ
സല്‍ക്കാരങ്ങളിലും ഭക്ഷണം വളരേ നേരത്തെതന്നെ തയ്യാറാക്കിവെയ്ക്കുക പതിവാണ് . ‘പാകം ചെയ്ത് ഒട്ടേറെ
മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള ഭക്ഷണം ‘ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ .
അതുപോലെത്തന്നെ അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങളില്‍ (ഹോട്ടലുകളിലും ) ‘മേശപ്പുറത്തെ വൃത്തി ‘ പാകം ചെയ്യുന്ന
വേളയിലുണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് നാം ഉറപ്പിയ്ക്കരുത് .
പലരും കുട്ടികളുള്ള വീട്ടിലേയ്ക്ക് സൌഹൃദ സന്ദര്‍ശനം നടത്തുമ്പോള്‍ മിഠായി ,മധുരപലഹാരങ്ങള്‍
എന്നിവ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ട് . പല മിഠായികളിലും മധുരപലഹാരങ്ങളിലും നിറത്തിനായി ചേര്‍ക്കുന്ന
രാസവസ്തുക്കള്‍ ആരോഗ്യത്തിന് ദോഷകരമാണ്. മാത്രമല്ല, മുന്‍പറഞ്ഞ ആഹാരപദാര്‍ഥങ്ങളില്‍ മായം
ചേര്‍ക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും കൂടുതലാണ് .അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവ ആഹരിയ്ക്കുകവഴി കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം
തകരാറിലാകുന്നു. ദന്തസംബന്ധമായ രോഗങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയരാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ എണ്ണം വളരേ
കൂടുതലാണെന്നാണ് ഈയിടെ നടത്തിയ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത് . ഇതിന് പ്രധാനകാരണമായിപ്പറയുന്നത്
‘മധുര’മെന്ന വില്ലനെയാണ് .
അവസാനമായി പറയുവാന്‍ പോകുന്നത് ,വൃദ്ധജനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന
സൌഹൃദസന്ദര്‍ശനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. “വയസ്സായി (റിട്ടയറായി ) , ഒഴിവുസമയം ഒട്ടേറെ ,.നേരം പോകാനായി
അതിഥിയുടെ റോള്‍ അണിഞ്ഞുകളയാം “- എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിയ്ക്കുന്നവരും മുന്‍പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തിലുണ്ടാകും . ഇവരില്‍
ഭൂരിഭാഗത്തിനും എന്തെങ്കിലും അസുഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ് . ഹൃദ്രോഗം ,പ്രമേഹം ,ബ്ലഡ്‌
പ്രഷര്‍ എന്നീരോഗങ്ങളാണ് ഇവരില്‍ പ്രധാനമായി കണ്ടുവരാറുള്ളത് . ഈ അസുഖങ്ങളുടെ വര്‍ദ്ധനവ്
ഭക്ഷ്യപദാര്‍ത്ഥങ്ങളിലെ മധുരം,കൊഴുപ്പ്,ഉപ്പ് എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത നമുക്ക് അറിയാമല്ലോ .
അതുകൊണ്ടൂതന്നെ അതിഥിസല്‍ക്കാരത്തിലെ വിഭവങ്ങള്‍ ഇവരുടെ ദിനചര്യയിലെ ആഹാരരീതികള്‍
തെറ്റിയ്ക്കുകയും രോഗം വര്‍ദ്ധിയ്ക്കുന്നതിന് ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇനി പറയൂ ; അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങള്‍ അപകടങ്ങളാണോ ? സ്നേഹത്തോടെ സമ്മാനിയ്ക്കുന്ന ഈ
അപകടങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയും; അതിഥിയ്ക്കും ആതിഥേയനും ശരിയായ ആരോഗ്യചിന്ത കൈവശമായാല്‍
മാത്രം!!
ഭാഗമാണല്ലോ . എങ്കിലും സമകാലിക ജീവിതത്തില്‍ ഇത് പല ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും വഴിവെക്കുന്നു എന്നത്
ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് ! ഊഷ്മളമേറിയ പല വിരുന്നുസല്‍ക്കാരങ്ങളും ആപത്താണ് എന്ന വസ്തുത അതിഥിയും
ആഥിഥേയനും മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ നന്ന് .വിഭവസമൃദ്ധമായ വിരുന്നില്‍ പങ്കെടുക്കുകവഴി നാം അമിതമായി
ആഹാരം കഴിക്കുന്നു. ഇത് ദഹനത്തെ തകരാറിലാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിറ്റേന്ന് ദഹനസംബന്ധമായ
പലപ്രശ്നങ്ങളേയും നമുക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ആതിഥിസല്‍ക്കാരത്തില്‍ വിഭവങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടുക
എന്നുവെച്ചാല്‍ വിരുദ്ധാഹാരങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടുകയാണെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. വിരുദ്ധ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍
കഴിക്കുകവഴി നമ്മുടെ ശരീരം വിഷസങ്കലനത്തിനു വിധേയമാകുന്നു .
ചിലപ്പോള്‍ ,നാം അല്പം മുമ്പ് വയര്‍ നിറയെ ആഹാരം കഴിച്ചിരിയ്ക്കാം
.പക്ഷെ,ആഥിഥേയനാണെങ്കിലോ ഒട്ടേറെ വിഭവങ്ങള്‍ തയ്യാറാ‍ക്കി മേശപ്പുറത്തുവെച്ചിട്ടുമുണ്ട് .അതുകൊണ്ട്
ആതിഥേയനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി അമിതഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാന്‍ നാം തയ്യാറാകുന്നു. മറ്റൊന്ന് ; ചായ ,
കാപ്പി,ശീതളപാനീയങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ അമിത ഉപയോഗം അതിഥി സല്‍ക്കാരം വരുത്തിവെയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ്
.സാധാരണയായി , ഒരു ദിവസത്തില്‍ കഴിയ്ക്കാറുള്ള തവണ ചായ അഥവാ കാപ്പി നാം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിയ്ക്കും .
പക്ഷെ,ആഥിഥേയന്റെ സ്നേഹപൂര്‍ണ്ണമായ നിര്‍ബന്ധത്തിനുമുമ്പില്‍ ഈ വക പാനീയങ്ങള്‍ നാം വീണ്ടൂം
കഴിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ചായ , കാപ്പി മുതലായവയുടെ അമിത ഉപയോഗം
ഉറക്കക്കുറവ്,മലബന്ധം,വിശപ്പില്ലായ്മ,തലവേദന എന്നിവയിലേയ്ക്ക് നയിയ്ക്കാം. പാനീയങ്ങള്‍ അമിതമായി
ഉപയോഗിയ്ക്കുകവഴി ദഹനക്കുറവും കിഡ്‌നിക്ക് അമിതജോലിഭാരവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ചിലയിടങ്ങളില്‍ അതിഥിസല്‍ക്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി ,പ്രധാന ആഹാരത്തിനുമുമ്പ് ,മധുരമുള്ള
എന്തെങ്കിലും പാനീയം നല്‍കുക പതിവുണ്ട് . ഇത് അതിഥിയുടെ വിശപ്പ് കുറയ്ക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ എന്ന വസ്തുത എത്ര
ആതിഥേയര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട് ? ചില അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങളില്‍ മദ്യം പ്രധാന നായകനാ‍യിട്ടുണ്ടാകും !
ഇത്തരം സല്‍ക്കാരങ്ങല്‍ ആരോഗ്യത്തെ മാത്രമല്ല കുടുംബത്തേയും തകര്‍ക്കുന്നു. പല വിഭവസമൃദ്ധമായ
സല്‍ക്കാരങ്ങളിലും ഭക്ഷണം വളരേ നേരത്തെതന്നെ തയ്യാറാക്കിവെയ്ക്കുക പതിവാണ് . ‘പാകം ചെയ്ത് ഒട്ടേറെ
മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള ഭക്ഷണം ‘ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ .
അതുപോലെത്തന്നെ അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങളില്‍ (ഹോട്ടലുകളിലും ) ‘മേശപ്പുറത്തെ വൃത്തി ‘ പാകം ചെയ്യുന്ന
വേളയിലുണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് നാം ഉറപ്പിയ്ക്കരുത് .
പലരും കുട്ടികളുള്ള വീട്ടിലേയ്ക്ക് സൌഹൃദ സന്ദര്‍ശനം നടത്തുമ്പോള്‍ മിഠായി ,മധുരപലഹാരങ്ങള്‍
എന്നിവ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ട് . പല മിഠായികളിലും മധുരപലഹാരങ്ങളിലും നിറത്തിനായി ചേര്‍ക്കുന്ന
രാസവസ്തുക്കള്‍ ആരോഗ്യത്തിന് ദോഷകരമാണ്. മാത്രമല്ല, മുന്‍പറഞ്ഞ ആഹാരപദാര്‍ഥങ്ങളില്‍ മായം
ചേര്‍ക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും കൂടുതലാണ് .അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവ ആഹരിയ്ക്കുകവഴി കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം
തകരാറിലാകുന്നു. ദന്തസംബന്ധമായ രോഗങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയരാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ എണ്ണം വളരേ
കൂടുതലാണെന്നാണ് ഈയിടെ നടത്തിയ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത് . ഇതിന് പ്രധാനകാരണമായിപ്പറയുന്നത്
‘മധുര’മെന്ന വില്ലനെയാണ് .
അവസാനമായി പറയുവാന്‍ പോകുന്നത് ,വൃദ്ധജനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന
സൌഹൃദസന്ദര്‍ശനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. “വയസ്സായി (റിട്ടയറായി ) , ഒഴിവുസമയം ഒട്ടേറെ ,.നേരം പോകാനായി
അതിഥിയുടെ റോള്‍ അണിഞ്ഞുകളയാം “- എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിയ്ക്കുന്നവരും മുന്‍പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തിലുണ്ടാകും . ഇവരില്‍
ഭൂരിഭാഗത്തിനും എന്തെങ്കിലും അസുഖങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ് . ഹൃദ്രോഗം ,പ്രമേഹം ,ബ്ലഡ്‌
പ്രഷര്‍ എന്നീരോഗങ്ങളാണ് ഇവരില്‍ പ്രധാനമായി കണ്ടുവരാറുള്ളത് . ഈ അസുഖങ്ങളുടെ വര്‍ദ്ധനവ്
ഭക്ഷ്യപദാര്‍ത്ഥങ്ങളിലെ മധുരം,കൊഴുപ്പ്,ഉപ്പ് എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത നമുക്ക് അറിയാമല്ലോ .
അതുകൊണ്ടൂതന്നെ അതിഥിസല്‍ക്കാരത്തിലെ വിഭവങ്ങള്‍ ഇവരുടെ ദിനചര്യയിലെ ആഹാരരീതികള്‍
തെറ്റിയ്ക്കുകയും രോഗം വര്‍ദ്ധിയ്ക്കുന്നതിന് ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇനി പറയൂ ; അതിഥി സല്‍ക്കാരങ്ങള്‍ അപകടങ്ങളാണോ ? സ്നേഹത്തോടെ സമ്മാനിയ്ക്കുന്ന ഈ
അപകടങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയും; അതിഥിയ്ക്കും ആതിഥേയനും ശരിയായ ആരോഗ്യചിന്ത കൈവശമായാല്‍
മാത്രം!!
21. നമ്പൂരിയും സര്‍ദാര്‍ജിയും തമ്മില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ (നമ്പൂരി ഫലിതം )
നമ്പൂരി ‘ മാവേലി സ്റ്റോര്‍‘ സന്ദര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍....
ഈയ്യിടെ ,ഗ്രാമത്തില്‍ മാവേലിസ്റ്റോര്‍ തുറന്നീട്ടുണ്ടെന്ന് ഇല്ലത്തുചെന്ന് കാര്യസ്ഥന് നമ്പൂരിയോട് ബോധിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം മാവേലി സ്റ്റോര്‍ സന്ദര്‍ശിയ്ക്കാനായി നമ്പൂരിയും കാര്യസ്ഥനുംകൂടി പോയി.പക്ഷെ,അന്ന് ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. ആയതുകൊണ്ട് കടമുടക്കവുമായിരുന്നു. നമ്പൂരിയും കാര്യസ്ഥനും അവിടെ ചെന്നപ്പോഴാണ് കട മുടക്കിയിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ടത്
ഉടനെ നമ്പൂരി ഇങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു ,” മാവേലി സ്റ്റോറായോണ്ട് ആണ്ടിലൊരിയ്ക്കലേ വില്പന ഉണ്ടാവൂല്ലേ “
നമ്പൂരി ടെലിവിഷന്‍ വാങ്ങിയപ്പോള്‍......
[കഥ നടക്കുന്നത് എണ്‍‌പതുകളുടെ തുടക്കത്തില്‍...... അന്ന് ടി.വി നാട്ടില്‍ വന്നുതുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ.]
ഒരിയ്ക്കല്‍ നമ്പൂരിയും അന്തര്‍ജ്ജനവുംകൂടി ഒരു വിവാഹത്തിനുപോയി. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അന്തര്‍ജ്ജനം മറ്റുസ്ത്രീകളുമായി സംസാരിയ്ക്കുന്നതില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു. അവസാനം ,സംസാരവിഷയം ടി.വി യിലെ മഹാഭാരതത്തെക്കുറിച്ചായി .പക്ഷെ,ഇല്ലത്ത് ടി.വി ഇല്ലാത്തോണ്ട് അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന് ആ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് വല്ലാത്ത കുറച്ചിലായി അന്തര്‍ജ്ജനത്തിനു തോന്നുകയും ചെയ്തു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന് ഒരേ ഒരു വാശി. ഒരു ടി.വി വാങ്ങണം.(ഇല്ലത്താണെങ്കിലോ കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങുന്നത് തനി യാഥസ്ഥിതിക മട്ടിലാണ് താനും). അവസാനം അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ നിര്‍ബ്ബന്ധത്തിനു വഴിപെട്ട് പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ നമ്പൂരി ടി.വി വാങ്ങുവാന്‍ പോയി. നഗരത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ടി.വി ഷോറൂമില്‍നിന്ന് ടി.വി വാങ്ങി . ടി.വി യും കൊണ്ടുള്ള ഇല്ലത്തേയ്ക്കുള്ള കാര്‍ യാത്രയില്‍ നമ്പൂരിയോടൊപ്പം ആന്റിന ഫിറ്റ് ചെയ്യുവാനായി രണ്ടുജോലിക്കാരുമുണ്ടായിരുന്നു.
ടി.വി യും കൊണ്ട് ഇല്ലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ ടി.വി ഷോറൂമിലെ ജോലിക്കാര്‍ക്ക് ആദ്യം അമ്പരപ്പും പിന്നീട് ചിരിയും ഉണ്ടായി.
കാരണം ഇല്ലത്ത് ഇലകട്രിക് കണക്‍ഷന്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.
നമ്പൂരിയ്ക്ക് ആദ്യമായി പ്രണയലേഖനം ലഭിച്ചപ്പോള്‍.....
[ നമ്പൂരിമാര്‍ക്ക് ശൃംഗാരരസത്തിനോട് താല്പര്യമുണ്ടെന്ന മുന്‍‌വിധിയാണ് ഈ ഫലിതത്തിനടിസ്ഥാനം ]
ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പോസ്റ്റ്മേന്‍ വന്നു. നമ്പൂരിയ്ക്ക് ഒരു എഴുത്തുകൊടുത്തു.നമ്പൂരി തിടുക്കത്തില്‍ എഴുത്തുപൊട്ടിച്ച് വായിച്ചുതുടങ്ങി.എഴുത്തിലെ സംബോധന “പ്രാണനാഥാ “ എന്നായിരുന്നു.അതുവായിച്ചപ്പോള്‍തന്നെ നമ്പൂരിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുകയും മനസ്സ് കുളിരണിയുകയും ചെയ്തു. നമ്പൂരി ചുറ്റും നോക്കി; ആരുമില്ല എന്നുബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വീണ്ടും വായന തുടങ്ങി. പിന്നിടങ്ങോട്ടുള്ള വാചകങ്ങള്‍ നമ്പൂരിയുടെ ഹൃദയത്തില്‍ തേന്‍ ചൊരിഞ്ഞു. കത്തിന്റെ അവസാനം “എന്ന് സ്വന്തം പ്രേമചന്ദ്രിക ‘’ എന്നെഴുതിയിരുന്നു.
നമ്പൂരിയ്ക്ക് കക്ഷിയെ പിടികിട്ടി. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ അമ്മുവാരസ്യാരുടെ മകള്‍ . അവിവാഹിതയും കോളേജികുമാരിയും ഗ്രാമത്തിലെ സൌന്ദര്യത്തിടമ്പുമായ മധുരപ്പതിനേഴുകാരി !
നമ്പൂരിയ്ക്ക് സ്വര്‍ഗ്ഗം കിട്ടിയതുപോലെയായി.ഈ അമ്പതാംവയസ്സിലും ആ മധുരപ്പതിനേഴുകാരിയ്ക്ക് തന്നോട് പ്രേമം തോന്നിയിരിയ്ക്കുന്നു.‘വേണമെങ്കില്‍ ,ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുനടന്ന അക്ഷരശ്ലോക മത്സരത്തിലെ തന്റെ മികവ് കണ്ടീട്ടാകാം അവള്‍ക്ക് തന്നോട് പ്രേമം തോന്നിയത് “-- നമ്പൂരി സ്വയം ചിന്തിച്ചു.
എന്തായാലും ആ മധുരസ്മരണയില്‍ നമ്പൂരി കുറച്ചുനേരം എല്ലാം മറന്ന് ഇരുന്നുപോയി.
പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് നമ്പൂരി ഞ്ഞെട്ടിപ്പോയി.നോക്കിയപ്പോഴുണ്ട് അന്തര്‍ജ്ജനം ഗൌരവത്തില്‍ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
ആരുടെയാണ് കത്ത് എന്നുചോദിച്ച് അന്തര്‍ജ്ജനം ആ എഴുത്ത് തട്ടിപ്പറച്ചു, വായനതുടങ്ങി.
ഉല്‍ക്കണ്ഠയുടെ ആ നിമിഷങ്ങള്‍ ‘യുഗങ്ങള്‍’ പോലെയാണ് നമ്പൂരിയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് .
എന്തും സംഭവിയ്ക്കാം !
ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത താന്‍.......
താനല്ല തെറ്റുചെയ്തത് ; ആ കുട്ടിയാണ് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അന്തര്‍ജ്ജനം വിശ്വസിയ്ക്കുമോ ?
എങ്കിലും അല്പനേരം ഒരു സ്വര്‍ഗ്ഗീയാനുഭൂതി ലഭിച്ചില്ലെന്നുപറയാനൊക്കുമോ ?
ഇതെങ്ങാനും അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ സഹോദരന്മാരറിഞ്ഞാല്‍.....
ഈശ്വരാ....... ഇനിയെന്തുചെയ്യും ?
എഴുത്തു വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ ഒരു നിമിഷം, അന്തര്‍ജ്ജനം മൌനിയായി നിന്നു.
നമ്പൂരിയെ തറപ്പിച്ചുനോക്കി.
നമ്പൂരി കുറ്റം സമ്മതിച്ച മട്ടില്‍ തലതാഴ്ത്തി.
അന്തര്‍ജ്ജനം, പിന്നിടങ്ങോട്ട് ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ ചീത്ത വിളിച്ചുതുടങ്ങി
നമ്പൂരിയ്ക്ക് മറുപടി ഒന്നും പറയാന്‍ ഉണ്ടായില്ല.
പിന്നീട് ,
“തിരുമേനിയാ ഇതിനൊക്കെ കാരണക്കാരന്‍” എന്നുപറഞ്ഞ് കുട്ടികളെ നിയന്ത്രിയ്ക്കേണ്ടത് അച്ഛന്‍ നമ്പൂരിയുടെ കടമയാണെന്നുകൂടി തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞ് അന്തര്‍ജ്ജനം മകനെ ചീത്തവിളിച്ചുതുടങ്ങി.
എന്തിനാണ് ഈ പ്രശ്നത്തില്‍ മകനെ ചീത്ത വിളിയ്ക്കുന്നതെന്ന് നമ്പൂരിയ്ക്കുമനസ്സിലായില്ല.
പെട്ടന്ന് നമ്പൂരിയുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി.
നമ്പൂരി കസേരയില്‍നിന്നെണീറ്റ് അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ കയ്യില്‍നിന്നുകത്തുവാങ്ങി മേല്‍‌വിലാസം നോക്കി.
ഉടതന്നെ നമ്പൂരി ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.!!!
പിന്നീട് ആ നെടുവീര്‍പ്പ് രോഷത്തിന്റെ കൊടുംങ്കാറ്റായി മാറി !!
കാരണം, അത് നമ്പൂരിയുടെ മകന് വന്ന എഴുത്തായിരുന്നു!!!
നമ്പൂരി കോവളത്തുപോയപ്പോള്‍ .......
നമ്പൂരിയ്ക്ക് ഒരു ടൂറിന് പോകണമെന്ന് ആഗ്രഹംതോന്നി.
----“പക്ഷെ,എങ്ങട്ടാ പോകണ്ടേന്ന് ഒരു നിശ്ചയം ഇല്ല താനും “
‘സംഗതി‘ കാര്യസ്ഥനെ ഉടനെ ധരിപ്പിച്ചു.
ഉടനെ കാര്യസ്ഥന് കോവളത്തെപ്പറ്റിപ്പറഞ്ഞു.
കുറച്ചുനാള്‍മുന്‍പ് കോവളത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ലേഖനം പത്രത്തില്‍ വന്നീട്ടുണ്ടെന്നും അതില്‍ കോവളം വളരേ മനോഹരമായ സ്ഥലമാണെന്നാണ് എഴുതിയിട്ടുള്ളതെന്നും കാര്യസ്ഥന് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.
ഉടനെ നമ്പൂരി ചോദിച്ചു, “എന്താ അവിടെ ഇത്ര പ്രത്യേകത ?”
“കടലും തിരമാലയുമൊക്കെ ഉള്ളതല്ലേ “ കാര്യസ്ഥന് ബോധിപ്പിച്ചു.
“ അതിലെന്താ ഇത്ര മനോഹാരിത “ --എന്നായി നമ്പൂരി
നമ്പൂരിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് കാര്യസ്ഥന് ഉത്തരം മുട്ടിപ്പോയി .
അവസാനം; ‘ഒന്നൂല്ല്യാണ്ട് പത്രത്തില്‍ കോവളത്തെക്കുറിച്ച് ലേഖനം വരില്ലല്ലോ‘ എന്നുവിചാരിച്ച് ടൂര്‍ കോവളത്തേയ്ക്കുതന്നെയാകട്ടെ എന്നു തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി.
അങ്ങനെ നമ്പൂരിയും കാര്യസ്ഥനുംകൂടി കോവളത്തെത്തി. അവിടത്തെ കാഴ്ച കണ്ട് നമ്പൂരി വായ്‌പൊളിച്ചുനിന്നു. കടല്‍തീരത്തെ മണല്‍പ്പരപ്പില്‍ , സുന്ദരികളായ മദാമ്മമാരും സായിപ്പുമാരും പേരിനുമാത്രം വസ്ത്രം ധരിച്ചും വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതേയും നടക്കുകയും കിടക്കുകയും കടലില്‍ കുളിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏറെ നേരം ഇരുവരുടേയും മുന്‍പില്‍ നിന്ന് കടലും തിരമാലയും ആകാശവുമൊക്കെ അപ്രത്യക്ഷമായി.
പിന്നീട് സമനില വീണ്ടുകിട്ടിയപ്പോള്‍ നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥനോട് പറഞ്ഞു,” ശര്യന്ന്യാ ട്ടോ , കോവളം മനോഹരം തന്നെ !! “
സ്ത്രീ പീഠനത്തെക്കുറിച്ച് നമ്പൂരിയുടെ അഭിപ്രായം ?
പുതുവത്സരദിനത്തില്‍ കോവളത്തുവെച്ച് വിദേശ വനിതകളെ ‘പൂവാലന്മാര്‍ ‘ അപമാനിച്ചുവെന്ന് നമ്പൂരി പത്രത്തില്‍ വായിച്ചു.
ഉടനെ നമ്പൂരി ആത്മഗതമെന്നോണം പറഞ്ഞു , “ നാണോം മാനോം ഇല്ല്യാണ്ട് പേരിനുമാത്രം ഉടുതുണീം ചുറ്റിനടക്കണ ഇവറ്റോളെ അപമാനിയ്ക്കാന്‍ ആ പൂവാലന്മാര്‍ വല്ലാണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ടിരിയ്ക്കും ല്ലേ “.
നമ്പൂരി സ്ക്കൂള്‍ സയന്‍സ് എക്സിബിഷന്‍ കണ്ടപ്പോള്‍......
നമ്പൂരിയും ഗ്യാസ് ട്രബിളുകാരനായ രാമന്‍ എന്ന കാര്യസ്ഥനും കൂടി സ്ക്കുള്‍ സയന്‍സ് എക്സിബിഷന്‍ കാണുവാന്‍ പോയി.
കുട്ടികളുണ്ടാക്കിയ പല ഉല്പന്നങ്ങളും അവര്‍ കണ്ടു.
അങ്ങനെ ഒരു സ്റ്റാളില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ മത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം ലഭിച്ച ‘ ഐറ്റം‘ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുകണ്ടു. ചിലവുകുറഞ്ഞ രീതിയില്‍ കാറ്റില്‍നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉല്പാദിപ്പിയ്ക്കുന്ന ‘ വര്‍ക്കിംഗ് മോഡലായിരുന്നു അത്.
സംഗതി നമ്പൂരിയ്ക്ക് നന്നായി പിടിച്ചു.
ഉടനെ കാര്യസ്ഥനോട് അഭിപ്രായവും പറഞ്ഞു
“ എടോ രാമാ, തന്റെ ദേഹത്ത് ഇങ്ങനത്തെ ചെറിയ ഒരെണ്ണം പിടിപ്പിച്ചാ , പിന്നെ , രാത്രീല് നടക്കും‌‌മ്പോ ടോര്‍ച്ചില് ബാറ്ററി വേണ്ടിവരില്ലാല്ലേ ‘’
നമ്പൂരി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിയ്ക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍.....
നമ്പൂരിയുടെ നാട്ടിലും കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സെന്റര്‍ വന്നു. അങ്ങനെ നമ്പൂരിയ്ക്കും ഒരാഗ്രഹം ; കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിയ്ക്കണമെന്ന് . അതിനായി കാര്യസ്ഥനെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സെന്ററിലേയ്ക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. പ്രായമൊന്നും കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠനത്തിന് പ്രശ്നമല്ലെന്നും ,പഠിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവും താല്പര്യവും കാശുമാണ് പ്രാധാന്യമെന്നും അവര്‍ കാര്യസ്ഥനോട് പറഞ്ഞയച്ചു. അന്തര്‍ജ്ജനം ചെറിയതോതില്‍ എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ, നമ്പൂതിരിയുടെ അടങ്ങാത്ത പഠനാഗ്രഹത്തിനുമുന്‍പില്‍ അവര്‍ അവസാനം സമ്മതം മൂളി. അങ്ങനെ നമ്പൂരി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിയ്ക്കാന്‍ പോയിത്തുടങ്ങി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം നമ്പൂരിയുടെ അകന്ന ബന്ധുക്കള്‍ വിരുന്നിനുവന്നു.
ഉച്ചയൂണുകഴിഞ്ഞുള്ള പതിവിന്‍പടിയുള്ള ‘വെടിപറയല്‍‘ നേരത്ത് നമ്പൂരിയുടെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠനവും ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായി. വിരുന്നു വന്ന ‘കുടുംബത്തിന്റെ‘ മകള്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗിനു പഠിയ്ക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിനിയായിരുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ നമ്പൂരി ആ കുട്ടിയോട് കമ്പ്യൂട്ടറിനെ സംബന്ധിച്ച് ചര്‍ച്ച തുടങ്ങി.പക്ഷെ, ആ കുട്ടിയ്ക്കാകട്ടെ നമ്പൂരി പറയുന്നതൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. നമ്പൂരിയാകട്ടെ ആ കുട്ടിയുടെ മുന്‍പില്‍ തന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠനവൈഭവം തെളിയിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലുമായിരുന്നു.
അവസാനം ,ബോറടിയുടെ ഒരു പ്രത്യേക മുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ ,ഗതികെട്ട് ആ കുട്ടി ചോദിച്ചു, “ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സെന്ററില്‍ പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നത് ‘ ലിനക്സാണോ ?”
നമ്പൂരിയ്ക്കു സന്തോഷമായി. തന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠനവൈഭവം അംഗീകരിച്ചതുകൊണ്ടാണല്ലോ ആ കുട്ടി തന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചത് .നമ്പൂരി ഒരുനിമിഷം ഒന്നുനിര്‍ത്തി ഇല്ലത്തുള്ള എല്ലാ ശ്രോതാക്കളേയും നോക്കി; പ്രത്യേകിച്ച് അന്തര്‍ജ്ജനത്തിനെ ഒന്നുനോക്കി, ‘ഇപ്പോള്‍ എങ്ങനെയിരിയ്ക്കുന്നു ‘ എന്നമട്ടില്‍ മുഖം കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. എന്നീട്ട് അഭിമാനപൂര്‍വം മറുപടി പറഞ്ഞു , ‘’ അല്ല, പ്രിന്‍സിട്ടീച്ചറാ പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നത് .”
നമ്പൂരിഫലിതത്തെക്കുറിച്ച് നമ്പൂരിയെ മനസ്സിലാക്കികൊടുത്തപ്പോള്‍.......
“ എന്താ ഈ നമ്പൂരി ഫലിതം ന്നെച്ചാ രാമാ “ -- നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥന് രാമനോട് ചോദിച്ചു.
“ ചില നമ്പൂരിമാരുടെ ഓരോ വിഡ്ഡിത്തങ്ങള് തിരുമേനി “ കാര്യസ്ഥന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
“ ഒന്നങ്ങട്ട് വിശദാക്കാ “ -- എന്നായി നമ്പൂരി
കാര്യസ്ഥന് ഓര്‍മ്മയിനിന്ന് ഒരു നമ്പൂരിഫലിതം തെരഞ്ഞെടുത്ത പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
പണ്ട് ഒരു നമ്പൂരി ( A) സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് സിനിമ കാണുവാന്‍ പോയെന്നും ആ സിനിമയില്‍ ഒരു പെണ്ണ് തീവണ്ടിപ്പാളത്തിനടുത്തുള്ള കുളത്തില്‍ കൂളിയ്ക്കാന്‍ ഇറങ്ങുന്ന രംഗമുണ്ടെന്നും വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി ഉരിയാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേയ്ക്കും അതുവഴി ഒരു തീവണ്ടി കടന്നുപോയെന്നും പറഞ്ഞു. തീവണ്ടി കടന്നുപോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും പെണ്ണ് കുളികഴിഞ്ഞ് കയറുകയും ചെയ്തുവത്രെ. പ്രസ്തുത നമ്പൂരി രണ്ടുമൂന്നു പ്രാവശ്യം ഈ സിനിമ കാണുവാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍, ടിക്ക്റ്റുവാങ്ങാന്‍ വാതിയ്ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പരിചയക്കാന്‍ , ‘എന്താണ് എന്നും ഈ സിനിമ കാണുവാന്‍ വരുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചുവെന്നും അപ്പോള്‍ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും തീവണ്ടി നേരം വൈകിവരാതിരിയ്ക്കില്ലല്ലോ എന്നുവിചാരിച്ചാണ് താന്‍ ദിവസവും സിനിമകാണുവാന്‍ വരുന്നതെന്നും അല്പം ലജ്ജയോടെ പറഞ്ഞുവെത്രെ .
കാര്യസ്ഥന് കഥ പറഞ്ഞു നിറുത്തി.
ഉടനെ നമ്പൂരി പറഞ്ഞു , “ ശര്യന്ന്യാ ട്ടോ , പണ്ടോക്കെ കൃത്യസമയത്തുതന്ന്യാ വണ്ടിയോടാ . ഇപ്പഴാ ഒരു കൃത്യോം ഒന്നും ഇല്ല്യാണ്ടായേ . അതോണ്ടാവും ഇപ്പോ അധികം ‘എ’ പടം എറങ്ങണത് “.
എന്തായാലും കാര്യസ്ഥന് അങ്ങനെയങ്ങ് വിട്ടുകോടുത്തില്ല . ചര്‍ച്ച നമ്പൂരി ഫലിതത്തില്‍നിന്ന് ‘എ’ പടത്തെക്കുറിച്ചായി. ചര്‍ച്ച പൊടിപാറി . ചര്‍ച്ചയുടെ അവസാനം നമ്പൂരി ഒന്നുതീരുമാനിച്ചുറച്ചു . തനിയ്ക്കും ‘ എ‘ പടം കാണണം . കാര്യസ്ഥനും ഈ അഭിപ്രായത്തെ ഉറച്ചു പിന്താങ്ങി.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം നമ്പൂരിയും കാര്യസ്ഥനുംകൂടി ( A ) സേട്ടിഫിക്കറ്റ് സിനിമ കാണുവാന്‍ പോയി. മാറ്റിനിയ്ക്കുപോകണമെന്നാ‍ണ് ആദ്യം നിശ്ചയിച്ചത് .പക്ഷെ, പകല്‍ ആളുകള്‍ കണ്ടാല് കുറച്ചിലല്ലേ എന്നുവിചാരിച്ച് ‘ സിനിമ കാണല്‍ ‘ രാത്രിയിലേയ്ക്കുമാറ്റി.
അന്തര്‍ജ്ജനത്തോട് ക്ഷേത്രത്തിലെയ്ക്കാണെന്ന് നുണ പറഞ്ഞാണ് ഇരുവരും ഇല്ലത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ടത് .
ഇരുവരും തിയേറ്ററില്‍ എത്തി ടിക്കറ്റെടുത്ത് ഉള്ളില്‍ കടന്നു.
സിനിമ തുടങ്ങി .
കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സ്ക്രീനില്‍ രാത്രിയിലെ ചില ( A ) സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് രംഗങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞു. സെന്‍സര്‍ ബോര്‍ഡിന്റെ നിര്‍ബന്ധം കാരണം ആ രംഗങ്ങളില്‍ വെളിച്ചം അധികം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
സ്ക്രീനില്‍ക്കാണുന്ന രംഗത്തില്‍ ഹരം പിടിച്ച നമ്പൂരിയ്ക്ക് വെളിച്ചത്തിന്റെ കുറവ് അസഹ്യമായിത്തോന്നി.
ഉടനെ നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥനോട് ടോര്‍ച്ച് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കാര്യസ്ഥനും നല്ല ഹരത്തിലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ തിളച്ചുപോങ്ങിയ അസ്വസ്ഥത അമര്‍ത്തി “ എന്തിനാ ഇപ്പോ ടോര്‍ച്ച് “ എന്ന് കാര്യസ്ഥന് ചോദിച്ചു.
“ഒന്നങ്ങട്ട് സ്ക്രീനിലേയ്ക്ക് ടോര്‍ച്ചടിയ്ക്കാനാ . അപ്പളങ്ങട്ട് നന്നായി തെളിയൂലോ ‘’ നമ്പൂരി മറുപടി പറഞ്ഞു.
കാര്യസ്ഥനും ഈ പ്രശ്നം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനാല്‍ കാര്യസ്ഥന് ഉടനടി ഈ വിഷയത്തില്‍ സഹകരിച്ചു.
നമ്പൂരി കാര്യസ്ഥന്റെ കയ്യില്‍നിന്നുടോര്‍ച്ച് വാങ്ങിയെങ്കിലും സംഗതി നടന്നില്ല . കാരണം മറ്റുള്ള കാണികള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല , അത്രതന്നെ!!
സിനിമ കഴിഞ്ഞ് തിയേറ്ററില്‍നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോള്‍ നമ്പൂരി ഒരു പരിചയക്കാരനെ കണ്ടു.
സംഗതി കുഴപ്പമായി എന്ന് നമ്പൂരി വിചാരിച്ചു.
ഒഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും പരിചയക്കാരന്‍ വിട്ടില്ല.
പരിചയക്കാരന്‍ കളിയാക്കാനെന്നവണ്ണം നമ്പൂരിയോട് ചോദിച്ചു, “ എന്താ തിരുമേനീ പ്രായായീട്ടും ഈ സിനിമയ്ക്കൊക്കെ “
“ അതിനെന്തെടോ ഈ സിനിമക്കി
ത്ര പ്രത്യേകത “-- എന്നായി നമ്പൂരി
“ ഇത് ‘എ’ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് സിനിമയല്ലേ തിരുമേനി ‘’ -- പരിചയക്കാരന്‍
ഒരു പച്ചച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ന്നെ ച്ചാല്‍ , എന്താ അര്‍ത്ഥം ന്ന് താന്‍ പറയ്യാ “-- എന്നായി നമ്പൂരി
“ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായവര്‍ക്കുമാത്രം കാണേണ്ട പടം ന്ന് “ -- പരിചയക്കാരനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
“ന്താ ,നിയ്ക്ക് പ്രായായില്ലേ . പിന്നെന്താ കണ്ടാല് “-- ഇതും പറഞ്ഞ് നമ്പൂരി ഒറ്റ നടത്തം വെച്ചുകൊടുത്തു.
പോലീസ് വെടിവെപ്പിനെക്കുറിച്ച് നമ്പൂരി...
ആലപ്പുഴയില്‍ അക്രമാസക്തമായ ജനക്കൂട്ടത്തെ പിരിച്ചുവിടാന്‍ പോലീസ് ആകാശത്തേക്ക് വെടിവെച്ചുവെന്ന് നമ്പൂരി പത്രത്തില്‍ വായിച്ചു.
ഉടനെ നമ്പൂരി ആത്മഗതമെന്നോണം പറഞ്ഞു , “ എന്താ ചെയ്യാ തെമ്മാടികള് വിമാനോം കൊണ്ടാവും ശല്യോണ്ടാക്കാന്‍ വരണ് “.
നമ്പൂരിയും സര്‍ദാര്‍ജിയും തമ്മില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍...
ഒരിയ്ക്കല്‍ നമ്പൂരി തീവണ്ടിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു; സഹയാത്രികനായി കിട്ടിയതോ ഒരു സര്‍ദാര്‍ജിയേയും !
സര്‍ദാര്‍ജിയാണെങ്കിലോ കേരളത്തില്‍ വന്നെത്തിയിട്ട് പത്തുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരനായ സര്‍ദാര്‍ജിയ്ക്ക് മലയാളം നല്ലവണ്ണം സംസാ‍രിയ്ക്കാനറിയാം.തിരുവനന്തപുരത്തെ സൌത്ത് ഇന്ത്യന്‍ ബാങ്കിലാണ് സര്‍ദാര്‍ജിയ്ക്ക് ജോലി.
നമ്പൂരിയും സര്‍ദാര്‍ജിയും വേഗം പരിചയപ്പെട്ടു.നമ്പൂരി ഇല്ലത്തെ പഴയ പ്രതാപങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയശേഷം സര്‍ദാര്‍ജിയുടെ കുടുബത്തെ ക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു.
‘ വിവാഹം കഴിഞ്ഞീട്ട് രണ്ടുമാസമേ ആയീട്ടുള്ളുവെന്നും ഭാര്യ നാട്ടിലാണെന്നും ‘ സംസാരമദ്ധ്യേ സര്‍ദാര്‍ജി പറഞ്ഞു.
ഉടനെ നമ്പൂരി ശൃംഗാരത്തോടെ ഇപ്രകാരം പ്രതികരിച്ചു
“ അസാരം വിഷമോണ്ടാവും ല്ലേ . ആ നിരാശോണ്ടാവും മുഖത്ത് താടി വളര്‍ത്ത്‌ണത് . ഒക്കെ നോം മനസ്സിലാക്കീ ട്ടോ “ .
Subscribe to:
Posts (Atom)